Saturday, April 25, 2009

ಮಳೆ

ಬಾನಲ್ಲಿ ಗುಡುಗಿದನು ಮೇಘರಾಜ
ಭೂಮಿಯ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬಯಸಿ
ಹುಡುಗಾಟದ ಹುಡುಗಿಯವಳು ಮರುನುಡಿಯಲಿಲ್ಲ
ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನಟಿಸಿ

ಮಲಗಿರುವಳೇನೋ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸೋಣವೆಂದು
ಕಳುಹಿಸಿದನವ ಮಿಂಚೆಂಬ ಬೆಳಕು
ಆದರೆ ಅದೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ
ಭೂಮಿಯ ನಟನೆಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಡಕು

ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಿ
ಎಂದು ಸುರಿಸಿದ ವರ್ಷಧಾರೆ
ಅದರಿಂದ ಪುಳಕಗೊಂಡು ಪರಿಮಳ ಸೂಸಿದರೂ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಿಲ್ಲ ಧರೆ

ಕುಪಿತನಾದ ಮೇಘರಾಜ
ಆರ್ಭಟಿಸಿದಾಗ ಸಿಡಿಲು ಬಂದೆರಗಿತು
ನಡುಗಿ ಹೋದಳು ಭೂಮಿ
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ನಟನೆಯೂ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು

ಭೂಮಿಯ ಚುಂಬಿಸಿ ಮೇಘರಾಜನ
ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿತು ಮಳೆ
ಅವನೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿ
ಬೆಚ್ಚಗೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಳು ಇಳೆ

Wednesday, March 11, 2009

ನಿನ್ನಲೊಂದು ಬಿನ್ನಹ

ನನ್ನ ಬಾಳು ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕನಸ ಕಂಡದ್ದು ತಪ್ಪೇ?

ಅ ಕನಸ ನನಸು ಮಾಡುವತ್ತ ಮೊದಲಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ತಪ್ಪೇ?


ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದುದೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ನನ್ನ ಪ್ರತಿಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಮುನ್ನ ನಿನ್ನ ಸಹಮತವಿದ್ದುದೂ ನಿಜವಲ್ಲವೆ?


ಏಕೀ ಸಂಶಯ ಅಪನಂಬಿಕೆ ನುಸುಳಿದೆ ನಮ್ಮ ನಡುವಲ್ಲಿ?

ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ಏನೆನ್ನಬಹುದೆಂಬ ಭಯ ಮನೆಮಾಡಿದೆಯೇ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ?


ಇದೇ ಮೊದಲಲ್ಲ ನೀ ನನ್ನ ಬಯಕೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರಚಿದ್ದು

ಸವಿಮಾತ ಮೂಲಕವೇ ಈ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಿದ್ದು


ಕಂಗಳ ತುಂಬಿರುವ ಹನಿಗಳು ನಿನಗೆ ಕಾಣದೆ?

ತಾಳಲಾರೆ ಈ ನೋವ ನಾನಿನ್ನು ಮುಂದೆ


“ನಾ ಬರೆದ ಬಾಳಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದಲೇ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ

ಪುನಃ ಅದನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಆಸೆಯು ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿದೆ

ಇನ್ನು ನೀನೆ ನನ್ನೀ ಬಾಳ ಕಥೆಗಾರ

ಮರುನುಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪಾಲಿಸುವೆ ನಿನ್ನ ಆದೇಶವ ಪೂರ"


ಇಲ್ಲ…. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕನಸನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಲು ನಾ ಯೋಗಿಯಲ್ಲ

ನನ್ನಾಸೆಯ ನೀನು ಗೌರವಿಸುವೆಯೆಂಬ ಆಶಯವೂ ಸೋತಿಲ್ಲ


ಹೇಳು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನಗೂ ಸಮಯ ಬರುವುದಲ್ಲವೇ?

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಜೀವನ ಜೀವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವೆಯಲ್ಲವೇ?

Sunday, March 1, 2009

ಬಾ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಾಗಿ

ಬೈಕನ್ನೇರಿ ಇರುಳಿನಲಿ
ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲಿ
ಘಟ್ಟದ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ
ದೂರ ಕಳೆದು ಹೋಗುವ||

ಮನೋಹರ ಬೆಟ್ಟದಂಚಿನಲ್ಲಿ
ಹೂಗಳ ಏಣಿ ಮಾಡಿ
ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಏರುತ
ಚಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಾರುವ||

ಚುಕ್ಕಿ ಚಂದ್ರಮರ ಮದುವೆಗೆ
ಚಪ್ಪರವ ಕಟ್ಟುವ
ಅವರ ಮಿಲನ ಮಹೋತ್ಸವದಿ
ಸಂಭ್ರಮದಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ||

ಬಂದ ತಾರೆಗಳನೆಲ್ಲ ಎಣಿಸುವ
ಪ್ರತಿ ತಾರೆಗೂ ನಮ್ಮ
ಕನಸ ಬರೆದು ಕಟ್ಟುವ
ಸ್ವಪ್ನಲೋಕವನ್ನೆ ಬರಿದು ಮಾಡುವ||

ಜಗದ ನಿಯಮ ಮುರಿಯುವ
ಕಾಲವನ್ನೆ ತಡೆಯುವ
ಮೈ ಮರೆತು ವಿಹರಿಸುತ
ಇರುಳ ಪೂರ ಕಳೆಯುವ||

ನಾ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ನೀ ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ಬೇರೇನು ಬೇಕು ಹೇಳು
ಪ್ರೀತಿಯೆ ತುಂಬಿರಲು ಕಂಗಳಲಿ||

ಹೇಳು ಗೆಳೆಯ ಬೇರೆಲ್ಲಿದೆ
ಅವನಿಯೊಳಿಂಥ ಸುಖ
ನನಗ್ಯಾರುಂಟು ನೀನಲ್ಲದೆ
ಬಾ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಖ||

Friday, February 27, 2009

ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ

ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯುತಿರುವ

ಆಸೆಗಳನೆಲ್ಲ ತಡೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು

ಹಾರಾಡುತಿರುವ ಮನಸನ್ನು

ತಹಬಂದಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು

ತಪ್ಪದೆ ನೀ ಬಂದೆ ಬರುವೆಯೆಂದು

ಗೆಳೆಯ ನಾ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ ||


ನಿನ್ನಿಷ್ಟದ ಕೆಂಪು ದಿರಿಸನ್ನು ಧರಿಸಿ

ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಂಡು

ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ

ನೆನಪುಗಳನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡು

ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸದೆ ನೀ ಬಂದೆ ಬರುವೆಯೆಂದು

ಗೆಳೆಯ ನಾ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ ||


ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ರಮಿಸಿ

ಕೋಪ ತಣಿಸುವೆಯೆಂದು

ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನನ್ನ

ಕನಸುಗಳಿಗೆ ರೂಪ ಕೊಡುವೆಯೆಂದು

ನನಗೋಸ್ಕರ ನೀ ಬಂದೆ ಬರುವೆಯೆಂದು

ಗೆಳೆಯ ನಾ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ ||


ಮುಡಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ

ಹೂವಿನ ದಂಡೆ ಬಾಡಿದರೂ

ಕಾಯುವ ಬೇಸರ

ಎಡಬಿಡದೆ ಕಾಡಿದರೂ

ತಡವಾದರೂ ನೀ ಬಂದೆ ಬರುವೆಯೆಂದು

ಗೆಳೆಯ ನಾ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆ ||

Monday, February 16, 2009

ಹೃದಯ ಗೀತೆ

ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ನಾನಿರಲಾರೆ ಅರೆ ಘಳಿಗೆ

ಬಾ ಬೇಗ ನೀ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ

ಎನುತ ಮೀಟಿದನವ ನನ್ನ ಹೃದಯ ವೀಣೆ

ಅಂದಿನಿಂದ ನನಗೇನಾಗಿದೆಯೋ ನಾ ಕಾಣೆ


ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ಮೇಲೆ

ಅವ ಬರೆದ ಹಾಡಿದೆ

ಹೃದಯ ತನನಂ ಎಂದಿದೆ

ಕಣಕಣವು ಅದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದೆ


ಕಂಡ ಕನಸೆಲ್ಲ ನನಸಾಗಲೆಂಬ ಬಯಕೆ

ಸದಾ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳದೆ ಕನವರಿಕೆ

ಇದ್ದ ಕೋಟೆಗಳನೆಲ್ಲ ದಾಟಿ ಒಳಬಂದಿಹೆ ನೀ ಗೆಳೆಯ

ಬಿಡಬೇಡ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀ ಹಿಡಿದ ಈ ಕೈಯ

Monday, February 9, 2009

ನಿರೀಕ್ಷೆ

ಎಲ್ಲೋ ಮಲಗಿದೆ ಬೇಸರ
ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ಕಾತರ
ಬರುವನೇ ನನ್ನ ಚಂದಿರ
ಕೇಳಲು ನನ್ನ ಇಂಚರ

ಕೊನೆಯಾಯ್ತು ಅನುದಿನದ ದುಗುಡ
ಚಿಗುರುತಿದೆ ಹೊಸತನದ ಗಿಡ
ಬರುವನೇ ನನ್ನ ಚಂದಿರ
ಆಡಲು ನನ್ನ ಸಂಗಡ

ಆವರಿಸುತಿದೆ ಇರುಳ ಹಿತ
ಹರಡುತಿದೆ ಮಂದಬೆಳಕ ಸ್ಮಿತ
ಬರುವನೇ ನನ್ನ ಚಂದಿರ
ತಿಳಿಯಲು ನನ್ನ ಇಂಗಿತ

ಕಳಚುತಿದೆ ಮಬ್ಬಿನ ತೆರೆ
ಸರಿಯುತಿದೆ ಮೋಡದ ಮರೆ
ಬರುವನೇ ನನ್ನ ಚಂದಿರ
ಸವಿಯಲು ನನ್ನ ಅಕ್ಕರೆ

Wednesday, December 31, 2008

ಐ ಮಿಸ್ ಯು 2008

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಿನ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಇವತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದೆ. ನಾಳೆಯಿಂದ ಹೊಸ ವರ್ಷ ನಮ್ಮ ಬಾಳ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಶುರುವಾಗ್ತಾ ಇದೆ ಒಂಥರಾ ಹೊಸ ಅನುಭೂತಿ ಹೊಸ ಸ್ಪರ್ಶ ಹೊಸ ಹರ್ಷ…. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲ ನವ ವರ್ಷ

ನಾನು ಇದುವರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದೀನಿ ಈಗ ಆ ಪುಟಗಳನೆಲ್ಲ ತಿರುವಿ ಹಾಕಿ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ವಿಮರ್ಶಿಸೋಣ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ… ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಸಮಯವೇ ಸುಸಮಯ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಹೇಗಿದ್ರು ನಾಳೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಹೊಸತೇ ಅಲ್ವ…. ಯಾವುದನ್ನಾದ್ರು ಮರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ ಇವತ್ತೇ ಮರೆತು ನಾಳೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಶುರು ಮಾಡಬಹುದು ನೀವೇನಂತೀರಿ…

ನನ್ನ ೧೯ ವರ್ಷಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಇಂಥ ಒಂದು ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು… ಕಳೆದ ವರ್ಷ ನಾನು ಏನೇನು ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನೆನಪು ಬರೋ ವಿಷಯಗಳು ತುಂಬ ಕಮ್ಮಿ….ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವು ನಾನು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದು… ಒಂದು ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು … ಹೇಗೆ ಮರೀಲಿ ನನ್ನೀ ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು…. ಅಷ್ಟೆ…ಉಳಿದವು ನೆನಪಿನಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ….

ಆದರು ೨೦೦೮ ನಂಟುಗಳ ಗಂಟನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು ಈ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನಂತು ತಂದಿದೆ…. ಕಳೆದ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅದೊಂದು ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆ… ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಮಿಂಚ್ತಾ ಕೆಲವಿದ್ರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದು ಬೇಕೆಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವಂಥವು…

2008 ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ… ಇರೋ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದೆ… ಆದ್ರೆ ಆಗಲೇ ಇರುವ ಕೆಲವು ಕೊಂಡಿಗಳು ಸಂಪರ್ಕದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಕಳಚುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಾನೆ… ಏನೇ ಆದರು ಈ ವರ್ಷ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಆಯ್ತು ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ…

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಅಲ್ವ.. ಕೆಲವೊಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವನ್ನು ನಮ್ಮೆದೆ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗಿನ ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಕಾಪಾಡ್ತೀವಿ… ಕೆಲವು ಹೃದಯಾನ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಸಿದ್ರೆ ಕೆಲವು ಎಲ್ಲರಿಂದ ದೂರಾಗಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಕುಳಿತು ಅಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ…. ಹೌದಲ್ವಾ “ಈ ಜೀವನ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ ಬಲ್ಲಾತಗೆ ನೋವೆ ಇಲ್ಲ..” ಎಂಥ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಾಲು…ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮಂಥವರು ಸುಖ ದುಃಖ ಎರಡನ್ನು ಸಾಮಾನಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೌಢಿಮೆ ಬೇಕು ಅಲ್ವ…

ಈಗ ಏನೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ರು ೨೦೦೮ ತನ್ನ ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊರಡೋಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ… ಎಷ್ಟೇ ಕೇಳಿದ್ರು ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣಾನೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇರೋಲ್ಲ…. ನೀವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿರ್ತೀರ
ಜಿಪುಣ ಅಂದ್ರೆ ಜಿಪುಣ ಈ ಕಾಲ
ಎಷ್ಟೇ ಬಡ್ಡಿ ಕೊಟ್ರು
ಎಷ್ಟೇ ಗಿರವಿ ಇಟ್ರು
ಸಿಕ್ಕೋದಿಲ್ಲ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸಾಲ
ಅದಕ್ಕೆ ನಾನಂತೂ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ… ೨೦೦೮ ರಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗಿದೆಯೋ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಆಗಿದೆ… ೨೦೦೯ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ ಅಂತ ಆಶಿಸ್ತೀನಿ

ಈ ಹೊಸ ವರ್ಷ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಲೆಯೊಂದನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿ ನಿಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳು ಹಸನಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸ್ತಾ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು!!!!!!!!

Friday, September 5, 2008

ಮಿಂಚು
ನೀ ಬಂದಾಗ ನಾನೆಣಿಸಿದೆ
ನೀ ನನ್ನ ಬಾಳ ಬೆಳಕೆಂದು
ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಬೆಳಗುವ ನಂದಾದೀಪವೆಂದು
ಆದರೆ ನೀನು ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗುವ
ಬಾಳನ್ನೇ ಛಿದ್ರ ಮಾಡುವ ಸಿಡಿಲೆಂದು ತಿಳಿದದ್ದು
ಆ ಎದೆ ನಡುಗಿಸುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ….

ನೆನಪು
ಮಳೆಯ ಹನಿ ನಿಂತರು
ಮರದ ಎಲೆಯ ಹನಿ ನಿಲ್ಲದೋ ಗೆಳೆಯ
ನೀ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ನಡೆದರೂ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಮಾಸದೋ ನನ್ನೊಡೆಯ!!!

Monday, August 18, 2008

ನಾನು!!!!!?

ಈ ಬಾಳವೀಣೆಯ ತಂತಿ ನಾನು
ವೈಣಿಕನ್ಯಾರೋ….
ಈ ಬಾಳನೌಕೆಯಲಿ ಪಯಣಿಗಳು ನಾನು
ನಾವಿಕನ್ಯಾರೋ

ಮಿಡಿದ ಧ್ವನಿ ಶ್ರುತಿಯೋ ಅಪಶ್ರುತಿಯೋ
ಕಾರಣಳು ನಾನಲ್ಲ
ನೌಕೆ ಮುಳುಗುವುದೋ ತೇಲುವುದೋ
ಬಲ್ಲವರು ಯಾರಿಲ್ಲ….

ವೈಣಿಕನ ಕೈಚಳಕದಲಿ
ಅಡಗಿದೆ ನನ್ನ ಜೀವನ
ನಾವಿಕನ ಜ್ಞಾನದಲಿ
ಸಂಸಾರಸಾಗರಯಾನ…..

ವೈಣಿಕನ ಕಲಾನೈಪುಣ್ಯತೆಗೆ
ನನಗೆ ಹೊಗಳಿಕೆಯೇ?
ನನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ನಾವಿಕನ
ಮೂದಲಿಕೆ ಸರಿಯೇ?

ನಾವಿಕನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು
ನೌಕೆಯೇರಿದವಳು ನಾನು
ವೈಣಿಕನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟು
ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತಳಾದವಳು ನಾನು

ಈ ಬಾಳ ಪ್ರತಿನುಡಿಯ ಪ್ರತಿಶ್ರುತಿಯ
ಸೂತ್ರಧಾರ ಆ ವೈಣಿಕ
ಈ ಬಾಳ ದಾರಿಯ
ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಆ ನಾವಿಕ…..

ತಾನು ನುಡಿಸುವ ಧ್ವನಿ ಶುದ್ಧ
ಆಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ವೈಣಿಕನಿಗಿಲ್ಲವೇ
ಗುರಿ ತಲುಪಿಸುವ ಬಯಕೆ
ನಾವಿಕನಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲವೇ…..

ವೈಣಿಕನ ಕೈಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಾದವಾಗಿ
ನಾವಿಕನ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಕೂಸಾಗಿ
ಬಾಳ ಗುರಿಯ ತಲುಪಿಸುವರೆಂಬ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ
ಸಾಗುತಿರುವೆ ನಾನು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ……..

Wednesday, August 6, 2008

ನಗು ನಗುತಾ…….

ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ಊರು, ಹೊಸ ಪರಿಸರ, ಹೊಸ ಜನ, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ನಮಗೆ ಎದುರಾದವರು ಒಂದು ಸುಂದರ ಹೂ ನಗೆ ಬೀರಿದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವ…. ಯಾರೋ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಬಯಸ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಜೊತೆಗಿರ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ತಕ್ಷಣ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತೆ….. ಒಂದು ನಗು ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ….

ಅಂಥ ನಗು ಎಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಮನಸಿನ ಪುಟದಿಂದ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗೊಲ್ಲ ..... ಒಂದು ಸುಂದರ ಮುಗುಳುನಗೆ ಎಂಥ ಗಂಭೀರವಾದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ತಿಳಿಯಾಗಿಸುತ್ತೆ... ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮಧುರ ಸಂಬಂಧ ಏರ್ಪಡುವ ಮುನ್ನ ಇಂಥ ಎಷ್ಟು ನಗು ವಿನಿಮಯವಾಗಿರುತ್ತೋ.... ಅವರ ಸಂಬಂಧ ಇರುವವರೆಗೂ ಇಂಥ ನಗು ವಿನಮಯ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ ..... ಯಾಕಂದ್ರೆ ಈ ನಗು ನಮಗೆ ಅವರ ಮೇಲಿರೋ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತವು ಹೌದು.....

ಈ ನಗುವಿಗೆ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿದೆಯೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ತುಂಬ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಯಾರೋ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರ್ತೀನಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಅವರ ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾದು ಹೋದರೆ ಮನಸು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೆ…. ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿನು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತೆ..

ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುದ್ದಾದ ನಗು ಮಕ್ಕಳದ್ದು…. ಮಾತೆ ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಒಂದು ನಗು ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೆ…. ಅವರು ಇಷ್ಟ ಪಡುವವರು ಎದುರು ಬಂದರಂತೂ ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತ ನಗುವ ಆ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಸಮಯ ಹೋಗೋದೇ ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ….. ಕೆಲವೊಂದು ಸಲ ಸಿಗ್ನಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಪಕ್ಕದ ಗಾಡಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಮಗುವಿನ ನಗು ನೋಡ್ತಾ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಂದ್ರು ಅಲ್ಲೇ ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹಿಂದಿರುವವರು ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದೀನಿ….. ಆ ಸುಂದರ ನಗು ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸದವರು ನಿಜವಾಗಿಯು ಕಲ್ಲು ಹೃದಯದವರೇ ಆಗಿರಬೇಕು…… ಅಂತ ಮುಗ್ಧ ನಗು ನಾವು ದೊಡ್ದವರಾಗ್ತಾ ಆಗ್ತಾ ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತೆ????

ಬೆಳ್ಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ನಗು ಮೊಗದಿಂದ ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಹೇಳುವವರು ಇದ್ದರೆ ಆ ದಿನದ ಶುರುವಿನಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಹುರುಪು ತುಂಬಿಕೊಳ್ತೀವಿ …… ಆ ನಗು ಮಾಸದಂತೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಘಂಟೆಗಳು ಕಳೆದು ಹೋದರೆ ಆ ದಿನ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಅನುಭವ…. ನಾವು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಎದುರಾದವರಿಗೂ ಆ ನಗುವನ್ನು ಹಂಚಿ ಅವರ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು…. ಹಾಗೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಅದೇ ನಗುವನ್ನು ಮನೆಯವರಿಗೂ ಹಂಚಿ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮಿಂಚನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದ ಪಡಬಹುದು….. ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನಾವು ಬೀರಿದ್ದು ಅದೇ ನಗುವಾದ್ರು ಆ ನಗು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದು ಅನಿಸೋಲ್ಲ ಅಲ್ವ…..

ಎಷ್ಟೇ ದುಃಖ ಇದ್ರೂ ನಗುವನ್ನು ಮಾಸದೆ ಇಟ್ಕೊಂಡಿರ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾಗ್ಲು ಒಂಥರಾ ಗೌರವ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತೆ….. ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗೋ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತೊಡಕುಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಿಡುಕ್ತೀವಲ್ಲ ಇನ್ನು ಅಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನಗುವೇ ಅವ್ರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕಾಣುತ್ತಲ್ಲ ಅವರಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯೋದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ…. ಅದೇ ನಗು ಅವರ ನೋವುಗಳನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತಿರಲೂ ಬಹುದು ಅಲ್ವ……..

ಕೆಲವೊಬ್ರು ಇರ್ತಾರೆ ನಕ್ಕರೆ ಎಲ್ಲಿ ಮುತ್ತು ಸುರಿದು ಹೋಗುತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಆ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡೋ ಸಲುವಾಗಿ ತುಟಿ ಬಿರಿಯೋದೆ ಇಲ್ಲ… ನಾವು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇರ್ತೀವೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು…. ಇರೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ನಗ್ತಾ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತ ಇದ್ದು ಬಿಡಬೇಕಪ್ಪ….. ನಗೋಕು ಕಂಜೂಸಿ ಮಾಡೋದ….ಬೇಡ….

ಎಲ್ಲರು ಅದನ್ನೇ ಬಯಸೋದು ಸದಾ ನಗ್ತಾ ನಗ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ .... ಅಂಥ ನಗು ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ತುಂಬಿರಲಿ ಅಂತ ಮನಃ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾನು ಆಶಿಸ್ತೀನಿ……..